ما را همين بس است كه داريم درد عشق

می نویسم خاطراتی تابماندیادگاری گرنباشم روزگاری این بماندیادگاری

@به نام خالق ارامش /سلام

،از بالا دستور رسیده که با دوستاتون حرف بزنین ما هم میگیم چشم
خب،خوبین؟خوش میگذره؟حتما که اینطوره چون همه ما اینو میخوایم
درسته که فقط خواستن ما شرط نیست ولی خب اصله
واسه اینکه بهمون خوش بگذره باید سعی کنیم دیدمونو عوض کنیم،نسبت به همه چیز،تا جایی که امکان داره نسبت به افراد خوش بین باشیم البته خوشبین بودن با ساده بودن(فریب خوردن)فرق میکنه ها؟،فردا از یکی ضربه نخورین بیاین بگین تو گفتی خوشبین باش،هرچیزی رو میشه از چند زاویه دید،بیاین به خاطر خودتونم که شده زاویه بهترو واسه دیدن انتخاب کنین،به خودتون بها بدینو واسه خودتون ارزش قائل باشین،اینی که گفتم با خودخواهی فرق میکنه ها،وای چه قدر حرف زدم،ببخشید،سعی میکنم دیگه تکرار نشه،بازم میخواین من حرف بزنم؟حالا فعلا این چنتا مطلبو که واست آماده کردم بخون تا بعد کلی باهات حرف بزنم دوست هم ترانه ایه من،امیدوارم از مطالب خوشت بیاد

توي كوهستان يه سنگ كوچك رو از روي زمين برداشتم و با
خودم فكر مي كردم كه اين سنگ خودش رو خوشبخت ترين
سنگ دنيا مي دونه چون ميون اين همه سنگ بهش توجه
شده.باد با بارون به من خبر دادن كه سنگه از اون روز تا الان
همش داره گريه مي كنه وغمگينه.پرسيدم چرا؟باد با بارونش
جواب داد: اون سنگ خودش رو بدبخت ترين سنگ
دنيا مي دونه و ميگه كه تو ميون اين همه سنگ فقط
اسايش و ارامش اون رو به هم زدي
رفتم سنگ رو بذارم جاي اولش. تو راه ديدم كه همه سنگها
مرده بودند
باد با بارونش به من گفت كه همه سنگها از حسودي اون سنگ
كه بش توجه شده مردن
بارون شديدي باريدن گرفت.تمام سنگها زير گل مدفون شده
...بودند

انسان نقطه ای است بین دو بی نهایت . بی نهایت لجن و بی نهایت فرشته

«دکتر شریعتی»

کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی ؟

تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب
بدینسان خوابها را با تو زیبا می کنم هر شب
تبی این گاه را چون کوه سنگین می کند آنگاه
چه آتشها که در این کوه برپا می کنم هر شب
تماشایی است پیچ و تاب آتش ها .... خوشا بر من
که پیچ و تاب آتش را تماشا می کنم هر شب
مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست
چگونه با جنون خود مدارا می کنم هر شب
چنان دستم تهی گردیده از گرمای دست تو
که این یخ کرده را از بیکسی ها می کنم هرشب
تمام سایه ها را می کشم بر روزن مهتاب
حضورم را ز چشم شهر حاشا می کنم هر شب
دلم فریاد می خواهد ولی در انزوای خویش
چه بی آزار با دیوار نجوا می کنم هر شب
کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی ؟
که من این واژه را تا صبح معنا می کنم هر شب